ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΩΝ

1.  

2. ΔΙΑΠΡΩΚΤΙΚΗ ΕΝΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
   (transanal endoscopic microsurgery)

   Πρόκειται γιά μία τεχνική τοπικής εκτομής νεοπλασμάτων του ορθού με τουλάχιστον δεκαετή εφαρμογή. Με αυτήν έχει καταστεί δυνατή η τοπική εκτομή καλοήθων και κακοήθων όγκων από τα τελευταία 15 cm του ορθού. Απαραίτητη είναι η προεγχειρητική υπερηχοτομογραφική σταδιοποίηση. Το πρωκτοσκόπιο μήκους 15 cm εισάγεται στον πρωκτό και διατείνεται η λήκυθος με συνεχή εμφύσηση αέρος. Με τα εργαλεία που εισάγονται από θύρες εισόδου του πρωκτοσκοπίου είναι εφικτή η εκτομή του όγκου, η αιμόσταση και η συρραφή των χειλέων του ελλείμματος στο τοίχωμα του εντέρου.

   Διαγνωστική διερεύνηση

   1. Ακαμπτη σιγμοειδοσκόπηση με σκοπό την ακριβή εντόπιση του νεοπλάσματος (θέση και απόσταση από τον δακτύλιο - 5-12 cm στο πρόσθιο και 5-20 cm στο οπίσθιο τοίχωμα).
   2. Υπερηχοτομογραφική σταδιοποίηση με ενδοορθικό υπερηχοτομοράφημα.
   3. Υπόλοιπη συνήθης διαγνωστική διερεύνηση (αξονική τομογραφία, ολική κολονοσκόπηση).

   Ενδείξεις

   1. Τ1 νεοπλάσματα επιλεγμένα μετά από βιοψία (καλή ή μέτρια διαφοροποίηση).
   2. Τ2 νεοπλάσματα σε ασθενείς υψηλού κινδύνου ή ηλικιωμένους.
   3. Λαχνωτοί πολύποδες (μεγάλη πιθανότητα κακοήθους εξαλλαγής).
   4. Απόρριψη της κολοστομίας ως θεραπευτική επιλογή από τον ασθενή.

   Προετοιμασία του ασθενούς

   1. Προετοιμασία παχέος εντέρου και ενδοφλέβια αντιβίωση.
   2. Γενική ή ραχιαία αναισθησία.

   Τεχνική

   1. Εισαγωγή του πρωκτοσκοπίου μετά από ήπια διαστολή.
   2. Εμφύσηση αέρος μέχρι τα επιτευχθεί σταθερή πίεση 15 cm ύδατος.
   3. Εκτομή του όγκου με απόσταση 1,0 cm από τα μακροσκοπικά χείλη του νεοπλάσματος.
   4. Αιμόσταση.
   5. Συρραφή του ελλείμματος με ράμματα PDS.
   6. ή Εκτομή με την χρήση άκαμπτου βρόγχου και αυτόματου συρραπτικού μηχανήματος endoGIA.

   Μετεγχειρητικές επιπλοκές:

   1. Ρήξη της συρραφής
   2. Μετεγχειρητική αιμορραγία
   3. Μετεγχειρητικός φλέγμων
   4. Ορθοκολπικό συρίγγιο
   5. Προσωρινή ακράτεια κοπράνων

   Πλεονεκτήματα της μεθόδου

   1. Μειωμένη μετεγχειρητική θνησιμότητα
   2. Σύντομη ενδονοσοκομειακή παραμονή
   3. Ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου

3. Η βιοανάδραση

   Η δυνατότητα λεπτομερούς και αξιόπιστης καταγραφής των ενδοπρωκτικών πιέσεων και της ηλεκτρομυϊκής δραστηριότητας των σφιγκτήρων έχει οδηγήσει στην εφαρμογή της βιοανάδρασης (biofeedback) στην αντιμετώπιση των κινητικών διαταραχών του ορθοπρωκτικού σωλήνα. Πρόκειται για μία μορφή θεραπείας συμπεριφοράς που προσπαθεί να ενισχύσει ή να μεταβάλει συγκεκριμένες παραμέτρους παθολογικών λειτουργιών παρέχοντας στον ασκούμενο οπτικές ή ακουστικές ενδείξεις της συγκεκριμένης λειτουργίας. Με τον τρόπο αυτό ο ασθενής αποκτά αυτοέλεγχο πάνω σε λειτουργίες που συνήθως επιτελούνται αυτόματα ή αντανακλαστικά. Μετά από τις πρώτες συνεδρίες, διδάσκεται ο ασθενής να εκτελεί μόνος του τις ασκήσεις χωρίς την υποστήριξη του θεραπευτή. Η βιοανάδραση χρησιμοποιείται, με καλά αποτελέσματα, στην αντιμετώπιση της ακράτειας κοπράνων (βελτίωση κατά 70%) και της δυσκοιλιότητας λόγω ασυνέργειας των μυών του πυελικού εδάφους (βελτίωση κατά 50%). Η βιοανάδραση απαιτεί αρκετό αριθμό συνεδριών, επιμονή εκ μέρους του ασθενούς και του θεραπευτού και καλή συνεργασία αμφοτέρων .

   ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

   Wexner Sd and Jorge JM. Colorectal physiological tests: Use or abuse of technology. Dis Colon Rectum 1994,160:167-74.

   Σταματιάδης Α και Φιλιππάκης Μ. Μιά σημαντική εξέλιξη στην διαγνωστική των παθήσεων του πρωκτού: Η υπερηχοτομογραφία του πρωκτού. Ελληνική Χειρουργική 1995,67:235-9.

   Braun JC, Treutner KH, Dreuw B, Klimaszewski M and Schumpelick V. Vectormanometry for differential diagnosis of fecal incontinence. Dis Colon Rectum 1994,37:989-9

   Drossman DA. Functional GI disorders: Classification and Epidemiology. In: Olden KW (ed), Handbook of Functional Gastrointestinal disorders. Marcel Dekker Inc, New York, 1995:35-5

   Henry MM. Pathophysiology and treatment of faecal incontinence. Eur J Gastroenterol Hep 1997,9:421-446.

   Eu K -W and Seow-Choen F. Functional problems in adult rectal prolapse and controversies in surgical treatment. Br J Surg 1997,84:904-11

   Patankar SK, Ferrara A, Levy JR, Larach SW et al. Biofeedback in clinical practice. Dis Colon Rectum 1997,40:827-31

   ΟΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΣ ΒΙΟΑΝΑΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΟΡΘΟΠΡΩΚΤΙΚΟΥ ΣΩΛΗΝΑ

4. ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΩΝ 

    

   ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΟ ΕΝΤΕΡΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ				Τι είναι οι αιμοροιδες Περίδεση αιμοροιδων Εγχειρήσεις HAL και THD Αλλες χειρ. επεμβάσεις
   Η ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ

   Πολλές επεμβάσεις για τις αιμορροιδες είναι ουσιαστικά ανώδυνες, επειδή εφαρμόζονται πάνω από το επίπεδο των αιμορροΐδων σε σημείο χωρίς νευρικές απολήξεις και αισθητικότητα. Οι περισσότερο επεμβατικές αντιμετωπίσεις έχουν εντονότερα μετεγχειρητικά ενοχλήματα και περισσότερες πιθανότητες πλήρους ίασης. Κάθε επέμβαση έχει τις εξατομικευμένες ενδείξεις της και όλες έχουν επιπλοκές. Με σειρά επιθετικότητας αναφέρουμε τις κατωτέρω μεθόδους.    

   1. Η τοποθέτηση ελαστικών δακτυλίων στους αιμορροιδικούς όζους, η απλούστερη των όλων, είναι μία πολύ αποτελεσματική, σύντομη και ανώδυνη μέθοδο αντιμετώπισης των αιμορροΐδων που δεν προπίπτουν σημαντικά έξω από τον πρωκτό. Η θεραπεία αυτή εφαρμόζεται στο ιατρείο χωρίς καμμία μορφή αναισθησίας .............
   2. Σε βαρύτερες περιπτώσεις αιμορραγίας εφαρμόζεται η μέθοδος HAL ή THD με τις οποίες εντοπίζονται υπερηχοτομογραφικά τα αιμοφόρα αγγεία των αιμορροίδων. Τοποθετούνται εσωτερικά ράμματα και διακόπτεται η παροχή του ..........

   3. Αλλες επεμβασεις για αιμορροίδες (Μέθοδος Longo- Peter Lord,  Διαστολή .............)

    

   4. Τέλος, σε πολύ προχωρημένες περιπτώσεις καθίσταται απαραίτητη η αφαίρεση των αιμορροίδων (εγχείρηση Milligan- Morgan). Η εγχείρηση αυτή δημιουργεί μετεγχειρητική τραυματική επιφάνεια και άλλοτε άλλου βαθμού μετεγχειρητικό πόνο. Η αφαίρεση όμως μπορεί να γίνει με Ultracision ή Radiofrequency  με καλύτερο μετεγχειρητικό τραύμα. Είναι η επέμβαση που έχει τις περισσότερες πιθανότητες πλήρους ίασης.

   ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗΣ MILLIGAN-MORGAN

   ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΕΣ 4ΟΥ ΒΑΘΜΟΥ	ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΦΑΙΡΕΣΗ

                          
    

    

5. Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΟΠΡΑΝΩΝ

   Η αντιμετώπιση της ακράτειας κοπράνων εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό από την διαγνωστική διερεύνηση και τον καθορισμό της ακριβούς παθοφυσιολογίας της νόσου. Μεγάλη σημασία έχει η διαφορική διάγνωση μεταξύ της τραυματικής και μη τραυματικής ακράτειας κοπράνων. Η πρώτη που είναι επακόλουθο άμεσου τραυματισμού, χειρουργικών επεμβάσεων ή δυσχερούς τοκετού αντιμετωπίζεται με χειρουργική συρραφή των σφιγκτήρων. Η μη τραυματικής αιτιολογίας ακράτεια κοπράνων μπορεί να βελτιωθεί με ειδικές καθοδηγούμενες ασκήσεις (βιοανάδραση- biofeedback) σε ελαφρές περιπτώσεις. Αλλοι τρόποι αντιμετώπισης της μη τραυματικής ακράτειας κοπράνων είναι η διέγερση των νεύρων της πυέλου (sacral neuromodulation), η μετατόπιση γειτονικών μυών (graciloplasty) και η τοποθέτηση εμφυτευμάτων.

   ΒΙΟΑΝΑΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΟΠΡΑΝΩΝ

   ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΟΠΡΑΝΩΝ